مجيد مسچي، مديرعامل مؤسسه سينماشهر، به عنوان بازوي تجهيز و بازسازي سينماهاي سراسر كشور، از افتتاح بيش از 15 سالن دالبي و عادي در شش ماهه اول 1389 در شهرهاي ايران خبر داد.
مسچي درباره سينماهاي در حال بازسازي و تجهيز گفت: «پس از سينما انقلاب بابل كه به صورت دالبي ديجيتالي افتتاح خواهد شد، در شهرهاي تهران سينما ملت با 3 سالن، داراب فارس سينماجوان، شاهينشهر اصفهان سينما ياسمن و در ملاير سينمابهمن به صورت دالبي افتتاح ميشود.
وي با بيان اينكه اولويت موسسه سينماشهر در بازسازي سينماها، شهرستانها است، افزود: «اگر موقعيت مشابهي از نظر بازسازي در تهران و شهرستان داشته باشند، اولويت ما سينماي شهرستان است و به اين منظور تا چندي ديگر سينماي دوسالانه فلسطين، همدان، سينما سه سالنه بهمن سنندج افتتاح ميشود و كارهاي نقشهكشي و طراحي سينماهايي در اروميه، مشهد، نيشابور، كرمانشاه و ايلام در حال انجام است.
وي با اشاره به عوامل موثر در بازسازي سينماها، گفت: «بيشترين تأثير، تمايل خود صاحبان سينماهاي خصوصي است و بهطور مثال مشوق اصلي ما براي بازسازي سينما انقلاب بابل ،مالك آن، آقاي محمد متوسلاني بود. همچنين سينماهايي در چالوس، لنگرود و ساري بازسازي شده است كه شايد اين بازسازيها ديگر سينماداران را نيز به اين كار جلب كند.
مسچي درباره تأمين بودجه بازسازي سينماها گفت: «بخش عمدهاي از بودجه را موسسه كمك ميكند و بخشي را صاحبان سينما متقبل ميشوند. در برخي شهرستانها، اعتبارات نميتواند در بخش سينماهاي غيردولتي استفاده شود. مثلاً در بازسازي سينما سپهرساري، ما در كنار حوزه هنري و استانداري مازندران توانستيم به اين مهم جامه عمل بپوشانيم.
مسچي در پاسخ به اين پرسش كه چرا موسسه سينماشهر تاكنون در مرودشت به عنوان نزديكترين شهر به آرامگاه كوروش، سينمايي مدرن نساخته است تا موجب ارزآوري شود، توضيح داد: «در حوزه كاري ما سالن سينما به مفهوم رايج است. در اولين نظر به سراغ مناطق شهري پرتراكم ميرويم و جاهايي كه امكانات شهري وجود دارد. شهر شيراز از نظر تراكم جمعيت وضع بهتري از مرودشت دارد. جاهايي از قبيل سينماتك موزهها، در دستور كار و شرح وظايف ما نيست.
اگر اكنون بخواهيم سينما بسازيم شايد كسي حاضر نباشد زمين خود را براي ساخت سينما اختصاص بدهد، بيشترين تمركز ما روي سينماهاي موجودي است كه وضع خوبي ندارند يا تعطيل شدهاند و در گام بعدي وظيفه ما كمك به ساختن سينماهاي جديدي است كه نياز به فضاي جديدي دارند و ديگر تكسالنه نيستند.
وي درباره چگونگي خريد تجهيزات مدرن سينمايي تصريح كرد: «تجيهزات نمايشي درواقع آپارات و پروژكتورها از كشورهاي اروپايي تأمين ميشوند كه بيشتر از دو كشور آلمان و ايتاليا است. تجهيزات صوتي عمدتاً امريكايي هستند و دالبي هم بايد از خود شركت دالبي تهيه شود.
از مسچي درباره سرنوشت سينما جمهوري سئوال شد و او گفت: «50 درصد اين سينما مالك خصوصي دارد و 50 درصد ديگر آن در اختيار يك نهاد دولتي است. سال گذشته موسسه براي بازسازي اين سينماي سوخته اعلام آمادگي كرد،اما اين امر به مالك خصوصي آن، آقاي مصفا، بازميگردد كه بايد اعلام كند تا ما طي كارشناسي و برآورد هزينهها و تهيه نقشه، اعتبار لازم را در نظر بگيريم. گويا مالك اين سينما مشكلاتي با بيمه دارد كه پس از رفع اين موانع در صورت آمادگي مالك آن، اقدام خواهد شد.
همچنين رئيس موسسه سينماشهر درباره پخش نامناسب فيلم «زمزمه با باد» اثر شهرام عليدي در جشنواره فيلم فجر، اعلام كرد: «اينكه ميگويند فيلم به علت تكنيك اسكوپ، كيفيت پخش نداشته است، احتمال دارد مسئول آپارات لنز اسكوپ را در اختيار نداشته است. چون دستگاه آپارات فرقي نميكند ولي علاوه بر لنز وايداسكرين بايد لنز آپارات نيز در اختيار او گذاشته ميشد.
مسچي سرمايهگذاري روي سينماي چهاربعدي را با اين عنوان كه كاربرد صرفاً تفنني دارد، رد كرد و گفت: «سينماي چهاربعدي بيشتر يك بازي است تا سينما ولي در مورد سينماي سهبعدي به خاطر اينكه فيلمهايي از اين دست در ايران اكران نميشود، فعلاً در اولويت كار ما نيست. حتي در بحث اكران فيلمي نظير «آواتار» در خيلي از سينماهاي آمريكا به دليل نبود امكانات به صورت عادي نمايش داده شد.
پيشتر از اين زماني كه فيلمها فقط 35 ميليمتري بود، تماشاگر ميتوانست با عينك سهبعدي فيلم را تماشا كند، اما فيلمي نظير آواتار علاوه بر عينك نيازمند امكانات سالني خاصي از جمله پروژكتور است كه فعلاً مقدور نيست. البته كپيرايت فيلم آواتاررا به ما نميفروشند

